| | SCENA VII |
| |
| | ALARICO |
| |
| | ALARICO |
| | Così paghi, o crudele, |
| 670 | la pietà, per cui vivi? Ingrata, ancora |
| | tu non sai quanto possa |
| | un irritato amor. Farò che cada |
| | questo indegno rival. Forse il tuo esempio |
| | m’insegnerà, spietata, ad esser empio. |
| |
| 675 | Il pensiero della vendetta |
| | fa le smanie di un core offeso; |
| |
| | né vi è sdegno che sta più fiero |
| | di un amore ch’è vilipeso. |
| |
| | Villa suburbana. |
| |
| |
| |
| |